Veritas est Filia Temporis

Een verhaal over vertrouwen, tijd en zelfverlies

Wat gebeurt er wanneer vertrouwen geen deugd meer is, maar een noodzaak?
Wanneer je mensen gelooft niet omdat ze betrouwbaar zijn, maar omdat het alternatief ondraaglijk is?

Veritas est Filia Temporis is een persoonlijk en literair relaas over hoe waarheid zich niet laat afdwingen, maar zich pas toont wanneer de tijd haar werk heeft gedaan. Het boek volgt een ik-verteller die, gedreven door rationaliteit, loyaliteit en het verlangen naar harmonie, stap voor stap zijn zekerheden uit handen geeft.

Wat begint als samenwerking, ontspoort in een sluipend proces van vervorming: feiten verschuiven, beloften vervagen, verantwoordelijkheden lossen op. De verteller blijft redeneren, verklaren, relativeren — tot het moment waarop hij beseft dat hij niet alleen anderen is kwijtgeraakt, maar ook zichzelf.

Dit boek is geen afrekening en geen aanklacht. Het is een onderzoek. Naar macht en afhankelijkheid. Naar hoe instituties, relaties en goedbedoelde afspraken kunnen kantelen wanneer tijd ongelijk verdeeld raakt. Naar de vraag waarom mensen soms liever geloven in een leugen die werkt dan in een waarheid die alles kost.

Veritas est Filia Temporis beweegt zich op het snijvlak van memoires, essay en literaire non-fictie. In heldere, sobere taal wordt zichtbaar hoe vertrouwen kan verworden tot zelfverlies — en hoe pas achteraf, soms jaren later, de contouren van de waarheid scherp worden.

Niet omdat iemand haar onthult.
Maar omdat tijd haar afdwingt.

Belangstelling

Dit boek is niet in de boekhandel verkrijgbaar en is in beperkte oplage gedrukt.